خاتمه هیئت ویژه گزارش ملی سیلاب ها چه شد؟ ، نتیجه 4 میلیارد هزینه؛ به سیل عادت کنید!

به گزارش اسلیم فا، حدود 10 ماه از ماموریت هیئت ویژه گزارش ملی سیلاب ها می گذرد و بررسی های این هیئت نه تنها هنوز تکمیل نشده است بلکه سیلاب مجدد کشور در سیستان و بلوچستان را هم مرهم نشد.

خاتمه هیئت ویژه گزارش ملی سیلاب ها چه شد؟ ، نتیجه 4 میلیارد هزینه؛ به سیل عادت کنید!

به گزارش خبرنگار دانشگاه اسلیم فا، زلزله، سیل، آوار، بی خانمانی مردم برخی شهرستان ها و غیره، واژه ها و عباراتی است که طی دو سال اخیر، آن هم دقیقا در روز های نزدیک به ایام عید زیاد به گوش رسید. به یاد دارید که عید 98 برای بسیاری از هموطنانمان در استان های گلستان، مازندان، لرستان، خوزستان و حتی برخی مناطق شهر شیراز به تلخ ترین ایام تبدیل شد. باران های شدید و به وقوع پیوستن سیلابی عظیم باعث شد ساختمان های بی شماری زیرآب فرایند و مردم پناه گرفته در پشت بام ها با هلیکوپتر های امداد، نجات پیدا کنند. سیل گلستان و مازندران منازل را به گِل نشاند، به هیچ چیز رحم نکرد و تا آنجاکه توان داشت همه را با خود به ورطه نابودی کشاند. خلاصه که عید 98 امید های زیادی را ناامید کرد.

در این بین مسئولان آرام نگرفتند و درصدد رفع یا کاهش حداکثری آسیب های پدیده های جوی و طبیعی برای آینده برآمدند لذا سرانجام فروردین ماه 98، حسن روحانی، رییس جمهور با بیان اینکه مردم حق دارند پاسخ های علمی، معتبر و دقیق درباره ابعاد مختلف این سیلاب ها، میزان آمادگی کشور در مقابل سیلاب، شیوه مدیریت بحران، برآورد خسارات و شیوه جبران خسارات و اصلاحات ضروری برای افزایش آمادگی ملی در برابر سیلاب را دریافت کنند، به محمود نیلی احمدآبادی رییس دانشگاه تهران برای تشکیل هیئت ویژه گزارش ملی سیلاب ها دستور داد تا طی 6 ماه این هیئت بتواند اطلاعات مد نظر را در قالب گزارشی جامع تهیه و ارائه کند.

6 ماه کار شبانه روزی 700 نفر تنها برای تهیه یک روایت سیلاب

نیلی احمدآبادی در این بین تنها گذاشته نشد و 20 عضو هیئت علمی از دانشگاه های مختلف نیز برای همراهی او از سوی رییس جمهور انتخاب شدند. پس از صدور حکم، اعضای هیئت با بودجه 5 میلیارد تومانی برای پیشبرد کار، کارگرو های تخصصی را تشکیل و جلسات هفتگی متنوعی را آغاز کردند که البته طبق گفته نیلی احمدآبادی رییس هیئت گزارش ملی سیلاب، این بودجه رقمی پایین تر از بودجه ای است که با سازمان برنامه مطرح شده بود. ماه ها به سر و سرانجام مهرماه امسال (یعنی پس از حدود 6 ماه) گزارش اولیه سیلاب به رییس جمهور تقدیم شد.

اما گزارش اولیه ارائه شده به رییس جمهور پس از 6 ماه کار و بازدیدهای میدانی بیش از 700 کارشناس، صاحب نظر و متخصص علمی و دانشگاهی که به صورت مستقیم با غیرمستقیم با این هیئت همکاری کردند، روایت سیلاب های اسفند 97 و فروردین 98 (شرح رخداد ها به صورت خبری) بود و طبق پیشگفتار این نسخه؛ تحلیل، ارزیابی و ریشه یابی به مراحل بعدی سپرده شد. درحقیقت این گزارش یکی از فصل های گزارش نهایی هیئت معرفی شد در حالیکه رییس جمهور در دستور خود به نیلی، گزارش نهایی در خصوص اهداف تشکیل هیئت را پس از 6 ماه خواسته بود، نه گزارش از رخداد آنچه که زندگی مردم را با خود برده بود.

هزینه میلیاردی برای رسیدن به تغییر اقلیم بعنوان مهمترین یافته گزارش

کار ها پیش رفت و به دی ماه 98 رسیدیم، داستان اسفند 97 و فروردین 98 مردمان استان های سیل زده کشور این بار برای مردم گوشه ای دیگر از ایران پهناور تکرار شد و سیلابی دیگر مردمان استان سیستان و بلوچستان را درگیر کرد، اما هنوز خبری از ارائه گزارش نهایی به رییس جمهور نبود تا اینکه ششم بهمن 98 خبر از ارائه دومین گزارش هیئت به رییس جمهور به میان آمد، گزارشی که در پاسخ به 110 سوال رییس جمهور تکمیل شده بود.

جلسه ارائه گزارش عملکرد هیئت ویژه گزارش ملی سیلاب ها ظهر روز یکشنبه ششم بهمن ماه 98 با حضور 6 تن از اعضا و اصحاب رسانه برگزار شد تا در کنار رییس جمهور، اصحاب رسانه نیز مردم را در جریان گزارش های آماده شده قرار دهند، ظاهرا گزارش کامل، جامع و هیچکدام از سوالات رییس جمهور بدون جواب نمانده بود، اما وقتی ماجرا شرح داده شد به خوبی نمایان بود که راه حل نان و آب داری از این گزارش بیرون نخواهد آمد چرا که طبق صحبت رییس و اعضای هیئت مهمترین یافته گزارش، بحث تغییر اقلیم بود، موضوعی که سال هاست در جای جای کره زمین روی آن کار می شود البته یکی از اعضای هیئت به موضوع جالب تر دیگری نیز اشاره کرد آن هم اینکه به دلیل تغییر اقلیم از این پس کشور در برخی سال ها پرآب و در سال های دیگر کم آب است لذا باید مردم نسبت به رخداد چنین پدیده هایی عادت کنند و تاب آوری خود را بالا ببرند.

گزارشی که دردی از مردم سیستان و بلوچستان دوا نکرد

خوب است مسئولان بدانند این تاب آوری که از آن صحبت می کنند همان است که سیل زدگان، روز های سرد اسفند و فروردین سال گذشته را در چادر ها و گاه کانکس های اهدایی به سر بردند و آنقدر صبر کردند تا سرپناهی امن داشته باشند و بتوانند زندگی خود را دوباره از نو بسازند؛ پس به نظر یادآوری چنین نکته ای به مردم آنچنان روی خوشی ندارد و بهتر است مسئولان روی مباحثی مثل پیشگیری، کنترل و مدیریت در رخداد حوادثی مثل سیل متمرکز شوند.

ناگفته نماند که پیشنهاد بهتری هم ارائه شد آن هم اینکه ذخیرگاه هایی برای جمع آوری سیلاب ساخته شود تا از سیلاب در سال های کم آبی بهره گرفته شود. به طور کلی سوالات زیادی در جلسه مطرح شد، اما یکی از حیاتی ترین آنها، حرف دل بسیاری از مردم بود، اینکه از سال گذشته تا به امروز افراد زیادی روز ها و ماه ها تلاش کردند و بیش از 7 هزار صفحه گزارش سیلاب آماده شده (که هرکسی حوصله حتی برگه زدن آن را هم ندارد)، اما ما همچنان در قدم اول هستیم و سیل، امسال هم سیستان و بلوچستان را برد، یعنی این همه فعالیت، دریافت هشتاد درصد بودجه (یعنی حدود چهار میلیارد از کل مبلغ معین شده) و ... با نتیجه ای بی حاصل. این موضوع کاملا بی اختیار لبخند نامحسوسی را بر لبان اعضای هیئت نشاند، لبخندی که بیش از شادی، غم و غصه را در دل های مردم می اندازد که چرا باید چنین شود.

پاسخ موضوع روشن بود، پاسخی با این مضمون که دستگاه ها و سازمان ها با این گزارش هوشیارتر از قبل هستند و با دریافت تحلیل های کارشناسی برنامه ریزی های بهتری می توانند برای آینده داشته باشند.

رفع مسائل، توپی که در زمین سازمان ها پاسکاری می شود

نیازی به گفتمان بیشتر با اعضای هیئت درباره این مسئله نبود، چون خودشان به گونه ای غیرمستقیم پاسخ تمام این موارد را دادند، اینگونه که مهدی هداوند عضو کارگروه حقوقی هیئت ویژه گزارش ملی سیلاب ها با بیان اینکه عملکرد 20 سازمان و دستگاه از جمله وزارت نیرو، وزارت راه، شهرداری ها را بررسی کردند، گفت: متاسفانه نظام حقوقی ما ظرفیت لازم برای کنترل، مدیریت و پیشگیری از سیلاب را ندارد و حتی در موضوعاتی که شاید ساده به نظر برسد، قوانین سازمان ها منجر به تداخل وظایف سازمانی آن ها شده است به عنوان مثال برای سازمان های مختلف کاملا معین نیست که چه کسی باید نسبت به رخداد سیلاب هشدار دهد یا در مثالی دیگر هنوز معین نیست که در مواقع اضطرار مسئولیت لای روبی جهت ها با وزارت راه است یا شهرداری.

البته هداوند به موضوع دیگری هم اشاره کرد که سازمان ها برای رفع ابهاماتی این چنینی تلاش نمی کنند و بروز اختلاف باعث نابه سامانی خواهد شد، چون سازمان ها در حالی که باید پاسخگو باشند با انداختن توپ در زمین سازمانی دیگر، از مسئولیت ها شانه خالی می کنند. شاید این موضوع روشن ترین اعترافی باشد که شنیدیم و برای ما همین جای بسی امیدواری بود که مسئولان حداقل به این موضوع واقف هستند.

این روز ها که مردم در شرایط سخت اجتماعی و اقتصادی زندگی می کنند، دیگر تشکیل کارگروه ها و ارائه گزارش های مفصل دردی را دوا نمی کند و همگان به خوبی می دانند که نمی توان روی آن ها حساب کرد که اگر می شد سیل سیستان و بلوچستان مدیریت بهتری از سیل گلستان و لرستان داشت، پس شاید بهتر باشد فرایند دیگری را پیش بگیریم و به گونه ای دیگر چاره اندیشی کنیم. به نظر اگر بودجه اختصاص یافته به هیئت ویژه گزارش ملی سیلاب ها در همان زمان سیل صرف ساخت منازل و تهیه اسباب زندگی مردم می شد کارآیی بیشتری داشت یا حتی می توانست چنین بودجه ای سرآغاز هزینه کرد برای مقاوم سازی ساختمان های شهر های در معرض حادثه باشد.

منبع: خبرگزاری دانشجو
انتشار: 27 اسفند 1398 بروزرسانی: 6 مهر 1399 گردآورنده: slimfa.ir شناسه مطلب: 844

به "خاتمه هیئت ویژه گزارش ملی سیلاب ها چه شد؟ ، نتیجه 4 میلیارد هزینه؛ به سیل عادت کنید!" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "خاتمه هیئت ویژه گزارش ملی سیلاب ها چه شد؟ ، نتیجه 4 میلیارد هزینه؛ به سیل عادت کنید!"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید